
فوایدی که همراه با استمرار در مراقبه و تمرینات مدیتیشن پدیدار میشود، ژرف و گسترده اند. هنگامی که ما در وضعیت مراقبه قرار میگیریم این فرصت را به صورت آگاهانه و عامدانه در اختیار مغزمان قرار میدهیم تا به گونه ای بهینه فکر، احساس و عمل کند.
و در حقیقت انرژی در مغز، بدن و روان به گونهای پایدار و با راندمان بهتر جاری میگردد. برای سالهای طولانی بشر اعتقاد داشت که ما با همان مغزی که به دنیا آمده ایم زندگیمان را ادامه خواهیم داد. اما تحقیقات سالهای اخیر اثبات کرده اند که مغز قابلیت چشمگیری در تغییر ساختار خودش بر مبنای استمرار ما در نهادینه کردن رفتارهای جدید و شیوهء تفکرمان و استمرار آنها در طول زمان دارد. به این قابلیت مغز پلاستیسیته یا نوروپلاستیسیته یا قابلیت تغییر و انعطاف پذیری مغز میگوییم.
مراقبه و مدیتیشن این قابلیت را در مغز ما تقویت می کند، بدین شکل که سبب پدید آمدن شبکه ها و ارتباطات نورونی جدید و همچنین همکاری، هماهنگی و تعادل بیشتر مابین نیمکرههای چپ و راست مغز، تقویت قوای حافظه و مهارتهای شناختی می شود. مدیتیشن ابزار قدرتمندی است که به یاری ما میآید تا نه فقط با خود حقیقی مان متصل شویم بلکه باعث افزایش حس همدلی و شفقت بیشتر نسبت به اطرافیان و همنوعانمان از سویی و همچنین تقویت کارآیی و عملکرد بهینهء انواع مختلف فعالیتهای ما میشود.
- توانمندسازی ازطریق انسجام ذهن وهماهنگی بین بخشهای مختلف مغز مراقبه بافعالسازی بخشهای خاصی ازمغز سبب رهاسازی هورمونهای شادی آفرین همچون سرتونین و دوپامین میشود. تکرارو تمرین مستمر مراقبه ازطریق کاهش تعداد وباکوچکترکردن ابعادسلولهای بادامک مغز یا آمیگدال مانع از تولید افراطی هورمونهایی نظیر کورتیزول و آدرنالین می شود. آزاد شدن چنین هورمونهایی به معنای قرار گرفتن ذهن و بدن در حالت جنگ و گریز دايمی است که ادامهء آن سبب بوجود آمدن انواع بیماریها با منشاء عصبی خواهد بود .
- همچنین مداومت درتمرینات مراقبه ومدیتیشن سبب افزایش ضخامت قشرخاکستری در ناحیهء هیپوکامپوس مغز میشود، که مربوط به فرآیندهای یادگیری و حافظه و تنظیم احساسات و خلق و خو است.
Sara Lazar Harvard University